بایگانی برچسب برای: رأی وحدت‌ رویه شماره ۸۰۴ـ ۱۳۹۹/۱۰/۲ هیأت‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور

شرایط مسئولیت پزشک

نظر به اینکه در معالجات پزشکی ،پزشک معمولا قبل از اقدام از مریض ،برائت می گیرد اصل اینست که پزشک همه معالجات را بارعایت مقررات پزشکی وفنی انجام داده است  بنابراین پزشک را نمیتوان بدون اثبات قصور،مسئول دانست که ماده 495 قانون مجازات اسلامی مسئولیت پزشک در صورت اثبات قصور پذیرفته است .بهتراست قبل از هرگونه اقدام با بهترین وکیل پایه یک دادگستری وخوب مشورت نمائید.

وهمچنین هرچند پزشک قبل از اقدام، برائت اخذ نکرده باشد درصورت عدم قصور ضامن نیست ونسبت به دستور  انجام صادره اش درخصوص مریض که به پرستار یا سایر عوامل زیر دستش میدهد درصورت تلف یا آسیب بدنی ضامن است مگر اینکه مرض یا پرستار به اشتباه بودن دستور، مطلع بوده وبا وجود این به دستور عمل نموده باشد .

پزشک همچنین در صورت ترک وظیفه که موجب جنایت گردد مستندا به ماده 295قانون مجازات اسلامی مسئولیت دارد .

رأی وحدت‌ رویه شماره ۸۰۴ـ ۱۳۹۹/۱۰/۲ هیأت‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور

جراحات ایجاد شده در معالجات پزشکی، قابلیت استناد به رفتار «وارد‌‌کننده صدمه اولیه» را ندارد تا مطابق ماده ۴۹۲ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ مستوجب پرداخت دیه یا ارش از جانب وی باشد. از طرفی با عنایت به مواد ۴۹۵ و ۴۹۶ قانون مذکور چنانچه جراحات موصوف با رعایت مقررات پزشکی و موازین قانونی ایجاد شده باشد، معالجه‌کننده اعم از پزشک یا پرستار و مانند آن نیز مسئولیتی برای پرداخت دیه یا ارش در قبال آن ندارد. بنا به مراتب مذکور، رأی شعبه نهم دیوان عالی کشور تا حدی که با این نظر انطباق دارد به اکثریت آراء صحیح و قانونی تشخیص داده می‌شود. این رأی طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات بعدی، در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور، دادگاه‌ها و سایر مراجع، اعم از قضایی و غیر آن لازم‌الاتباع است.

لهذا بنابمراتب فوق باعنایت به اینکه اثبات قصور پزشک، نیاز به آشنایی واشرافیت در امور پزشک بستگی دارد بهتر است بایک وکیل خوب وبهترین که اشرافیت به امور پزشکی ذاشته باشد وبهترین وکیل پایه یک دادگستری باشد قبل از هرگونه اقدام مشاوره نمائید.