انواع زمین در قانون اصلاحات ارضی

انواع زمین مورد استفاده در امور کشاورزی مطابق قانون اصلاحات ارضی

الف – زمين بائر – زميني است كه در آن عمليات زراعي انجام نگرفته باشد.

ب – اراضي موات – زمينهاي بايري است كه ملك اشخاص نميباشد.

پ – مرتع – زميني است اعم از كوه و دامنه يا زمين مسطح كه بطور طبيعي حداقل هر هكتار آن بتواند يكصد كيلو وزن دام زنده را در يك فصل‌ چرا تعليف نمايد و يا با توجه بعرف محل هيأت اصلاحات اراضي استان مرتع بودن آنرا تأييد نمايد.

ت – زمين آبي – زميني است كه زراعت آن از آب دائمي رود يا استخر يا قنات يا چشمه يا چاه و امثال آن آبياري ميشود.

ث – زمين ديم – زميني است كه زراعت آن از آب باران يا سيلاب مشروب ميشود.

ج – بيشه يا قلمستان – زميني است كه در آن درختان غير مثمر بوسيله اشخاص غرس شده و تعداد درخت در هر هكتار آن از هزار اصله تجاوز‌نمايد.

چ – باغ ميوه – زميني است كه در آن درختان ميوه يا مو بوسيله اشخاص غرس و يا پيوند شده باشد و تعداد درخت ميوه يا مو در هر هكتار آن از‌يكصد اصله كمتر نباشد و در مورد درختان خرما و زيتون تعداد در هر هكتار از پنجاه اصله كمتر نباشد