جهات فرجامخواهی حقوقی

بسمه تعالی

جهات فرجامخواهی

مطابق قانون آئین دادرسی مدنی  جهات فرجام جهت جلوگیری از اتلاف وقت اشخاص که معمولا با وجود منطبق نبودن ادعایشان با جهات فرجام باز درخواست فرجام می نمایند  خاصه جهات ذیل است؛

1-عدم صلاحیت ذاتی مطلقا وعدم صلاحیت محلی درصورت وجود ایراد
2 –  خلاف موازین شرعی و مقررات قانونی بودن رای صادره
3 – معتبر نبودن رای صادره به لحاظ عدم رعایت اصول دادرسی و قواعد آمره و حقوق اصحاب دعوا
4 – صدورآرای مغایر با یکدیگر، بدون سبب قانونی در یک موضوع و بین همان اصحاب دعوا
5 – ناقص بودن تحقیقات انجام شده  و یا عدم توجه به دلایل و مدافعات طرفین

همگی اینها مواردی است که با استناد به هریک از آنها میتوان  با رعایت شرایط ذیل  فرجامخواهی نمود

مطابق ماده 397 – مهلت درخواست فرجام‌خواهی برای اشخاص ساکن ایران بیست روز و برای
اشخاص مقیم خارج دو ماه می‌باشد.
‌ماده 398 – ابتدای مهلت فرجام‌خواهی به قرار زیر است:
‌الف – برای احکام و قرارهای قابل فرجام‌خواهی دادگاه تجدیدنظر استان از روز
ابلاغ.
ب – برای احکام و قرارهای قابل‌تجدیدنظر دادگاه بدوی که نسبت به آن تجدیدنظرخواهی
نشده از تاریخ انقضای مهلت تجدید نظر.
‌ماده 399 – اگر فرجام‌خواهی به‌واسطه مغایر بودن دو حکم باشد ابتدای مهلت، تاریخ
آخرین ابلاغ هریک از دو حکم خواهد بود

بنابراین قانونگذار برای فرجامخواهی مهلت تعیین نموده است وخارج از مهلت هرچند از جهات فرجام باشد موجب رد دادخواست فرجامی است لذا جهت تشخیص دقیق جهات فرجامخاهی توصیه میشود با بهترین وکیل مشاوره ومشورت نمایید .